26 listopada 2018

Ubój gospodarczy – produkcja mięsa na użytek własny.

Opracowanie: Andrzej Piętka • Zamieszczenie: Iwona Walkowiak
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę Powiększ czcionkę
  • PDF
  • Wydrukuj
  • Email

Znaczna większość rolników woli mięso pochodzące z własnego gospodarstwa. Szczególnie przed świętami nasila się ubój w gospodarstwach rolniczych. Jest on legalny ale tylko na użytek własny. Reguluje to rozporządzenie MRiRW z dnia 20 października 2010 roku Dz.U. 207 poz. 1370 w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, oraz jego zmiana z dnia 27 stycznia 2015 roku Dz.U poz. 161.

Wymienione przepisy pozwalają dokonać uboju na użytek własny na terenie gospodarstwa zwierząt takich jak: owce, kozy, trzoda chlewna, drób, zajęczaki, cielęta do 6 m-ca życia.

Posiadacz zwierząt lub prowadzący gospodarstwo na, którego terenie będą ubite inne zwierzęta informuje na 24 godziny przed ubojem powiatowego lekarza weterynarii o zamiarze przeprowadzenia uboju. Może tego dokonać telefonicznie, lub na piśmie stawiając się osobiście w placówce oraz listownie w przypadku cieląt owiec i kóz, ze względu na obowiązek złożenia pisemnego oświadczenia odnośnie zagospodarowania SRM (materiału szczególnego ryzyka).

Zgłaszając planowany ubój należy podać:

- imię i nazwisko, adres, nr telefonu posiadacza zwierząt

- liczbę zwierząt poddanych ubojowi

- miejsce i termin uboju

- imię i nazwisko osoby wykonującej ubój

- zgłoszenie mięsa do badania poubojowego

W przypadku cieląt do 6 m-ca życia, owiec i kóz należy podać:

- numer indentyfikacyjny zwierzęcia,

- oświadczenie o zagospodarowaniu na koszt własny SRM

Przy uboju zwierząt należy przestrzegać wymagań weterynaryjnych, które są określone w przepisach o ochronie zwierząt, ochronie zdrowia , wymaganiach higienicznych.

Ubojowi poddaje się zwierzęta zdrowe, jeżeli były leczone, to po okresie karencji dla użytego produktu leczniczego oraz nie mogące pochodzić z gospodarstw lub obszarów podlegającym ograniczeniom nakazów lub zakazów. Ubój powinien odbywać się w sposób humanitarny, bez zbędnego zadawania bólu, oraz obecności dzieci.

Uboju mogą dokonywać osoby, które:

- ukończyły 18 lat,

- posiadają wykształcenie co najmniej zawodowe

- odbyły szkolenie teoretyczne i trzymiesięczną praktykę na stanowisku ubojowym pod nadzorem

 osoby posiadającej 3 – letni staż na tym stanowisku

- kwalifikacje osoby dokonującej uboju muszą być potwierdzone stosownymi dokumentami.

Na użytek własny dozwolony jest ubój cieląt do 6 m-ca życia, owiec i kóz. Odpady poubojowe stanowiące materiał szczególnego ryzyka(SRM) podlegają utylizacji w zakładzie utylizacyjnym na koszt właściciela. Pokwitowanie dostarczenia materiału szczególnego ryzyka należy okazać w Inspektoracie Weterynarii.

Jeżeli ubijane są owce i kozy w wieku powyżej 18 m-ca życia, należy pobrać próbki na badanie TSE. Dokonuje tego lekarz weterynarii z mózgu zwierząt.

Obowiązkowemu badaniu podlega mięso z trzody chlewnej, nutrii i dzików na obecność włośni. Próbki do urzędowego lekarza weterynarii należy dostarczyć nie później niż 24 godziny od terminu uboju. Po ich dostarczeniu należy poinformować lekarza o wieku zwierzęcia, miejsca pochodzenia i z jakiej części zostało pobrane.

Za nie spełnienie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa na użytek własny grożą sankcje finansowe od 100 do 2000 zł.

Czytany 1336 razy Ostatnio zmieniany 26 listopada 2018