Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

W sobotę 24 sierpnia 2019 roku odbyły się w Gołańczy (powiat wągrowiecki) Dożynki Gminno-Powiatowo-Diecezjalne.

Uroczystości rozpoczęły się mszą świętą pod przewodnictwem ks. biskupa Jana Tyrawy. Po mszy korowód dożynkowy udał się na teren boiska sportowego, gdzie odbyła się pozostała część uroczystości święta plonów.

Do Gołańczy zjechało liczne grono zaproszonych gości, m.in. posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Wiceprzewodniczący Sejmiku Województwa Wielkopolskiego, dyrektorzy jednostek działających na rzecz rolnictwa, burmistrzowie i wójtowie oraz duża grupa rolników z powiatu wągrowieckiego.

Podczas uroczystości dożynkowych wręczono liczne wyróżnienia oraz nagrody dla najbardziej zasłużonych mieszkańców powiatu wągrowieckiego. Osobom działającym na rzecz rolnictwa przyznano też nagrody Herbu Powiatu Wągrowieckiego oraz Medale Karola Libelta. Rozstrzygnięto również konkurs na Sołtysa Roku 2019, w którym brali udział sołtysi z powiatu wągrowieckiego.

W części wystawowej można było odwiedzić stoiska informacyjne instytucji działających na rzecz rolnictwa, banków oraz firm prywatnych oferujących różnego rodzaju usługi.

Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Poznaniu również miał swoje stoisko, które obsługiwali pracownicy Powiatowego Zespołu Doradztwa Rolniczego nr 5 pracujący w powiecie wągrowieckim: Dorota Rodzewicz, Zbigniew Tomczak i Łukasz Kowalski. Rolnicy odwiedzający nasze stoisko pytali przede wszystkim o kwestie związane z produkcją roślinną, o różnego rodzaju dofinansowania unijne oraz o procedurę szacowania strat związanych z tegoroczną suszą.


Stoisko Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu podczas Dożynek Gminno-Powiatowo-Diecezjalnych w Gołańczy (fot. Łukasz Kowalski)

Podczas imprezy dożynkowej odbywały się liczne występy artystyczne. Dożynki Gminno-Powiatowo-Diecezjalne w Gołańczy zakończyły się zabawą taneczną, która trwała do późnych godzin wieczornych.

Pszenica ozima jest najważniejszym pod względem gospodarczym zbożem w kraju. W Polsce jej powierzchnia uprawy wynosi ponad 2,2 mln ha, a średnie plony wynoszą ponad 5 ton z 1 ha.

W 2019 roku w powiecie wągrowieckim rolnicy zbierali ziarna pszenicy ozimej z ponad 8730 ha, najczęściej wybierając do siewu odmiany: Arkadia, Arktis, Artist, Bogatka, Hondia, Ostroga, Patras, Praktik, Rotax, Sailor, Smuga i Tonacja. Wybierając odmiany rolnicy sugerują się przede wszystkim Listą Zalecanych Odmian do uprawy na terenie województwa wielkopolskiego oraz zimotrwałością. W związku z kłopotliwą uprawą jesienną, wynikającą z niewielkiej ilości opadów w tym okresie i utrudnionymi wschodami roślin, coraz częściej rolnicy pytają o odmiany tolerujące opóźnienie siewu.

Pszenica ozima należąca do grupy roślin zbożowych, podobnie jak pozostałe rośliny uprawne, narażona jest na niekorzystne działanie chorób, szkodników oraz chwastów.

Najczęściej występującymi chorobami w uprawach pszenicy ozimej są: mączniak prawdziwy, rdza brunatna, fuzarioza kłosów, brunatna plamistość, rdza żółta, zgorzel podstawy źdźbła i septoriozy. Choroby pojawiają się w czasie wschodów, niektóre podczas zimy, a jeszcze inne wiosną – od rozpoczęcia wegetacji do kłoszenia. Pojawianiu się chorób grzybowych sprzyjają między innymi: podwyższona wilgotność, osłabienie roślin przez inne czynniki biotyczne i abiotyczne, pozostawienie resztek pożniwnych zainfekowanych grzybami, uprawa niskich odmian w zwartym kłosie (przy gęstym siewie) oraz uproszczony płodozmian.

W celu zidentyfikowania chorób grzybowych musimy bardzo dokładnie obserwować rośliny, gdyż objawy mogą się pojawić praktycznie na wszystkich ich częściach – na korzeniach, na liściach, w pochwach liściowych, w źdźbłach i na kłosach. Objawy chorobowe to przede wszystkim pojawiające się na roślinach smugi, kreski, plamy, naloty oraz inne przebarwienia najczęściej w kolorze białym, szarym, różowym, brunatnym, brązowym oraz czarnym. Jeżeli zbagatelizujemy pojawienie się choroby grzybowej, narazimy się na straty w uprawie i doprowadzimy też do nasilenia się chorób, co odczujemy w następnych latach. Musimy liczyć się z tym, że nawet niewielkie porażenia doprowadzają do osłabienia roślin.

Drugim elementem, na który musimy zwrócić uwagę kontrolując uprawy są szkodniki. W uprawach pszenicy ozimej najczęściej spotkać możemy: mszyce, wciornastki, skrzypionki, rolnice, pryszczarki i śmietki. Jednym z elementów skutecznej ochrony przed szkodnikami jest prawidłowa agrotechnika, dobór prawidłowych odmian oraz właściwe nawożenie. Dobrze rozwinięte i zdrowe rośliny mają większe szanse w walce z chorobami i szkodnikami. W uprawach pszenicy ozimej ochronę przed szkodnikami występującymi w glebie należy rozpocząć jeszcze przed siewem. Taki zabieg pozwoli nam wyeliminować między innymi rolnice, pędraki czy drutowce. Jesienią powinniśmy też sprawdzić czy w naszej uprawie nie zagościły mszyce, śmietki czy ploniarki. Wiosną najgroźniejsze dla pszenicy ozimej są mszyce oraz skrzypionki, ale spotkać możemy też pryszczarka, wciornastki oraz śmietki.

Jeżeli nie wykonamy zabiegów ochrony roślin to doprowadzimy do obniżenia plonu, a w skrajnych przypadkach szkodniki mogą doprowadzić do całkowitego zniszczenia plantacji.

Szkodliwy wpływ na uprawę pszenicy ozimej (ale także na inne uprawy) mają również chwasty. Na naszych polach najczęściej pojawia się: bylica pospolita, chaber bławatek, komosa biała, mak polny, miotła zbożowa, ostrożeń polny, owies głuchy, perz właściwy oraz przytulia czepna. Im mniej chwastów będziemy mieli na naszym polu, tym lepszy wynik ekonomiczny będziemy w stanie osiągnąć. Brak chwastów oznacza więcej składników pokarmowych, wody i światła dla roślin uprawnych. Niektóre chwasty, na przykład przytulia czepna lub powój polny, mogą utrudniać zbiór. Nasiona chwastów stanowią dalsze zachwaszczenie pól, a przy produkcji materiału siewnego zwiększają koszty związane z koniecznością ich doczyszczania. Walkę z chwastami powinniśmy rozpocząć jeszcze przed zimą, ponieważ chwasty, które wykiełkowały jesienią na wiosnę będą już na tyle silne, dobrze rozwinięte i rozprzestrzenione na polu, że walka z nimi będzie utrudniona.

Pamiętajmy o tym, że im szybciej zareagujemy na to, co się dzieje na naszym polu i im skuteczniejszą metodę walki z chorobami, szkodnikami i chwastami wybierzemy, tym uzyskamy zdrowsze rośliny, a co za tym idzie osiągniemy wyższy plon.

 Artykuł przygotowano w oparciu o: „Podręczny Atlas”, opracowany przez firmę SAATEN UNION.

Aleksander i Anna Olejniczakowie

W piątek 26 lipca 2019 r. ekipa telewizyjna kręciła zdjęcia do nowego programu, który będzie emitowany przez telewizję POLSAT.

Bohaterem jednego odcinka będzie rolnik z gminy Wągrowiec – Aleksander Olejniczak.

Pan Aleksander prowadzi w miejscowości Rgielsko gospodarstwo rolne zajmujące się produkcją warzyw. W uprawie polowej uprawiane są ogórki, kapusta, cebula, buraki, ziemniaki i marchew. Pozostałą część swoich gruntów rolnik obsiewa zbożami, kukurydzą i rzepakiem.

Odcinek poświęcony Panu Aleksandrowi będzie dotyczył produkcji ogórków kiszonych. Zdjęcia odbywały się na polu oraz w pomieszczeniach, w których przechowywane są warzywa. W programie będziemy mogli zobaczyć wszystkie etapy produkcji ogórków kiszonych, które wykonywane są przez Pana Aleksandra i jego żonę Annę.

Pan Aleksander zaprosił do wzięcia udziału podczas kręcenia zdjęć do programu, którego będzie bohaterem, Wójta Gminy Wągrowiec – Przemysława Majchrzaka, przedstawicielkę prasy lokalnej – Monikę Dziumę z Tygodnika Wągrowieckiego oraz p.o. koordynatora Powiatowego Zespołu Doradztwa Rolniczego w Wągrowcu – Łukasza Kowalskiego.

Aleksander i Anna Olejniczakowie Aleksander i Anna Olejniczakowie

Jak udało nam się dowiedzieć, nowy program telewizji POLSAT będzie się składał z kilku odcinków, a jego emisja zaplanowana jest na przełomie października i listopada bieżącego roku.

Zdjęcia wykonała Monika Dziuma – dziennikarka Tygodnika Wągrowieckiego.

W sali Gminnego Ośrodka Kultury w Damasławku, w powiecie wągrowieckim dnia 3 kwietnia 2019 r. odbyło się spotkanie „Wspólnie dla wielkopolskiej wsi”.

Spotkanie zorganizowane w ramach wspólnej inicjatywy instytucji rolniczych, takich jak: Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii, Komenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej oraz Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa, było jednym z cyklu spotkań organizowanych pod honorowym patronatem Wojewody Wielkopolskiego dla rolników i mieszkańców wsi.

Rozpoczęcia spotkania dokonał Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Wągrowcu Dariusz Eitner, który po przywitaniu gości i omówieniu przebiegu spotkania przekazał głos Maciejowi Szłykowiczowi Zastępcy Dyrektora WODR w Poznaniu i poprosił o omówienie tematu związanego z transferem wiedzy i innowacjami rolniczymi w działalności Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu. Jako drugi głos zabrał pracownik Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Poznaniu Adrian Ratajczyk, który przedstawił zagadnienia związane m.in. z promocją polskiej żywności. Następnie głos zabrała głos Kierownik Oddziału KRUS w Wągrowcu i omówiła zmiany w obszarze świadczeń i ubezpieczeń społecznych rolników oraz działalność prewencyjną i rehabilitacyjną KRUS. Później wystąpienie miał Starszy Kapitan Jacek Rochowiak z Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w Wągrowcu, który przedstawił kwestie bezpieczeństwa w domu i przeglądów instalacji elektrycznych. Kierownik PIORiN w Wągrowcu zapoznał uczestników spotkania ze sposobem przeprowadzania kontroli upraw pod kątem GMO oraz z prawidłowością sprzedaży środków ochrony roślin i zagrożeniami wynikającymi ze stosowania nielegalnych środków ochrony roślin. Powiatowy Lekarz Weterynarii Elżbieta Misiek omówiła sytuację ASF w Polsce oraz zagadnienia związane z bioasekuracją i sanitarnym odstrzałem dzików. Na zakończenie spotkania Kierownik BP ARiMR w Wągrowcu Dariusz Eitner przedstawił na jakim etapie jest rozliczenie kampanii Płatności obszarowych z 2018 roku i jak przebiega składanie wniosków elektronicznych w 2019 roku.

W trakcie spotkania oraz bezpośrednio po jego zakończeniu zainteresowani rolnicy mogli zadawać pytania prelegentom, korzystać z bezpośrednich porad pracowników instytucji biorących udział w konferencji oraz zaopatrzyć się w ulotki oferowane na stoiskach informacyjnych przygotowanych przez ww. instytucje.

Co to jest Yara N-Tester™?

Yara N-Tester™ jest ręcznym urządzeniem, które szybko i łatwo pozwala wykonać pomiary w celu ustalenia wymaganej przez uprawę dawki azotu.

Miernik ten pomaga dostosować wymaganą aplikację do danego okresu wegetacyjnego, określa dokładne zalecenia azotowe, przez co poprawia opłacalność uprawy oraz minimalizuje niekorzystny wpływ nawozów na naturalne środowisko.


Zdjęcie pochodzi ze strony internetowej www.yara.de

Jak działa Yara N-Tester™?

Urządzeniem Yara N-Tester™ wykonujemy pomiary bezpośrednio na polu (Yara N-Tester II pozwala wykonać pomiary na pszenicy, jęczmieniu, pszenżycie i życie ozimym). Pomiar polega na wykonaniu trzydziestu losowych pomiarów (kliknięć) z całego pola. Punkt pomiarowy powinien znajdować się na środku blaszki liściowej, najmłodszych, w pełni rozwiniętych liści.

Po wykonaniu pomiaru Yara N-Tester™ od razu podaje nam wynik, który zostaje obliczony dzięki temu, że urządzenie mierzy zawartość chlorofilu w liściach, co jest ściśle związane ze stanem poziomu azotu w roślinie.

Trzydzieści kliknięć pozwala wyliczyć średnią wartość, która jest wykorzystywana w celu wskazania, jaki poziom azotu jest wymagany w danej uprawie.

Miernik bardzo dokładnie pokazuje zapotrzebowanie uprawy na azot, ale musimy pamiętać o tym, że żeby wynik był obiektywny i prawidłowy, nie może być sytuacji, w której występuje brak innych składników odżywczych blokujących rozwój uprawy i mogących zakłamywać wynik miernika.

Pomiary urząądzeniem Yara N-Tester™ dają cenne informacje na temat bieżącego stanu odżywienia uprawy, a rozdzielenie dawek azotu na większą ilość aplikacji daje możliwość optymalizacji szybkości poboru azotu przez rośliny, według ich indywidualnych potrzeb.

Zapotrzebowanie roślin na nawozy azotowe nie jest stałe i może znacznie różnić się w poszczególnych latach i dla różnych upraw.

Co nam daje stosowanie urządzenia Yara N-Tester™?

Wykonując pomiary tego typu urządzeniami stosujemy tylko i wyłącznie optymalne dawki azotu, co przekłada się bezpośrednio na nasz wynik ekonomiczny. Nie dochodzi do sytuacji, w której wykonujemy nawożenie „na oko”. Osiągamy również korzyści z wydajności plonu, jak i jakości ziarna. Jesteśmy w stanie osiągnąć prawidłową zawartość białka w ziarnie, co bezpośrednio wpływa na rentowność uprawy i lepszą cenę przy sprzedaży.

Źródło: Informacje zawarte w artykule pochodzą w opracowań firmy Yara (www.yara.pl) oraz własnych obserwacji podczas pracy N-Testerem™.

ABC okrywania roślin na zimę

 

Wiele roślin ozdobnych występujących w naszych ogrodach wymaga okrycia na zimę. Są to przede wszystkim drzewa i krzewy pochodzące z cieplejszych stref klimatycznych. Okrywanie wykonujemy dopiero po jesiennych przymrozkach, przed nastaniem mrozów. Chodzi o to, żeby rośliny same przyzwyczaiły się do niskiej temperatury i wytworzyły mechanizmy obronne. Zabieg ten robimy na wszystkich roślinach, które wykazują mniejszą tolerancję na zmiany temperatur. Dla roślin najgroźniejsze są bezśnieżne zimy z długotrwałym mrozem bez okresów odwilży. Zabezpieczanie roślin przed mrozem stanowi również dla nich ochronę przed zwierzętami, które w tym okresie przyciśnięte głodem podgryzają młode pędy drzewek owocowych oraz niektórych roślin ozdobnych występujących w naszych ogrodach.
Ochrony przed mrozem wymagają przede wszystkim: budleje, hortensje ogrodowe, azalie oraz różaneczniki, piwonie drzewiaste, ketmie syryjskie, glicynie, lawendy wąskolistne, powojniki wielokwiatowe, ostrokrzewy, pierisy, miliny, róże, mahonie, ogniki, młode okazy magnolii, klonów palmowych, miłorzębów, tulipanowców oraz rośliny wrzosowate.

Do okrywania roślin możemy wykorzystać różnego rodzaju materiały, zarówno te pochodzące z ogrodu jak i materiały zakupione w punktach handlowych. Jeśli chodzi o materiały naturalne to są to przede wszystkim: liście, słoma, stroisz, kora, torf oraz trociny. W centrach ogrodniczych możemy natomiast nabyć różnego rodzaju gotowe osłony np. z worków jutowych, które wystarczy tylko nałożyć na roślinę oraz różnej grubości agrowłókniny, z których osłony wykonujemy samodzielnie.

Krótka charakterystyka poszczególnych materiałów ochronnych.
Liście – nadają się do okrywania roślin cebulowych oraz tych, które tracą swoje części nadziemne przed zimą. Nie powinno się natomiast liśćmi okrywać roślin zimozielonych ponieważ mogą one gnić pod ich warstwą a poza tym mogą być źródłem różnego rodzaju chorób. Pod liśćmi mogą również zimować gryzonie.
Słomiane chochoły – są lepsze od liści, ponieważ przepuszczają powietrze. Mogą chronić rośliny przed naprawdę dużymi mrozami, niestety dają też schronienie gryzoniom.
Stroisz – to nic innego jak gałązki drzew iglastych. Można nimi okrywać wszystkie rodzaje roślin – także zimozielone. Podobnie jak słoma przepuszczają powietrze. Stroisz ma jeszcze jedną zaletę – nie gnieżdżą się pod nim gryzonie.
Kora, torf, trociny – są najlepszym materiałem do okrywania roślin rabatowych oraz do usypywania 20-30 centymetrowych kopczyków zabezpieczających korzenie np. róż, budlei, piwonii, hortensji oraz pnączy. Musimy jednak pamiętać, że kora w pewnym stopniu doprowadza do zakwaszenia gleby a nie wszystkim roślinom taki stan odpowiada.
Agrowłóknina – pojedyncza warstwa włókniny chroni przed mroźnym wiatrem i słońcem, natomiast grubsza jej warstwa znakomicie chroni przed mrozem. Bardzo dobrze przepuszcza powietrze, nie gromadzą się pod nią gryzonie.
Papier – jeżeli już chcemy użyć do okrycia roślin materiał tego typu to najlepszy jest papier pakowy lub falista tektura. Musimy jednak pamiętać o tym, że pomimo tego, że papier przepuszcza powietrze, to nie przepuszcza on światła i jest to materiał nietrwały.

Należy również pamiętać o zabezpieczeniu roślin uprawianych w pojemnikach, których korzenie osłonięte jedynie cienką warstwą ziemi i doniczką łatwo przemarzają.

Tekst (na podstawie opracowań internetowych i własnego doświadczenia) oraz zdjęcia przygotował:

Łukasz Kowalski
ZD Wągrowiec

Oferta materiału siewnego zbóż ozimych dostępnego na terenie miasta Wągrowca.

 

Poniżej przedstawiam zestawienie odmian zbóż ozimych najczęściej sprzedawanych przez punkty handlowe znajdujące się na terenie miasta Wągrowca.

Gatunek

Odmiana

Cena

Żyto ozime

Herakles

Ceny odmian żyta ozimego  rozpoczynają się od 1400 zł za tonę.

 

 

 

 

 

 

 

Dankowskie Rubin

Dankowskie Diament

Damkowskie Amber

Minello F1

Żyto mieszańcowe można kupić od 205 zł za jednostkę na 0,5 ha.

Skaltio F1

Tur F1

Helltop F1

Pszenica ozima

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bamberka

Ceny odmian pszenicy ozimej oscylują w granicach 1750 - 1900 zł za tonę.

Bogatka

Astoria

Arktis

Akteur

Muszelka

Fidelius

Ostroga

Arkadia

Skagen

Jęczmień ozimy





Maybrit

W przypadku jęczmienia ozimego rozbieżność cenowa jest dosyć duża. Można kupić odmiany za 1550 zł za tonę, ale są też w ofercie  punktów handlowych odmiany za 1900 zł za tonę.

Soulejka

Titus

Sandra

Gloria

Pszenżyto ozime

 

 

 

 

 

Borwo

Ceny pszenżyta ozimego zaczynają się od 1600 zł za tonę, ale są również odmiany droższe – nawet po 1900 zł za tonę.

Tomko

Grenado

Gringo

Twingo

Dinaro

 

Podane zakresy cenowe uzyskałem z punktów handlowych. Są one orientacyjne i mają jedynie zobrazować producentom rolnym z jakimi kosztami muszą się liczyć chcąc kupić materiał siewny. Ceny konkretnych odmian oczywiście można uzyskać u sprzedawców i mogą się różnić od podanych powyżej zakresów cenowych, ponieważ uzależnione są od wielu czynników m.in. od ilości zamówionego materiału siewnego oraz od terminu płatności. Wysokość rabatów, jakie możemy uzyskać w danym punkcie handlowym związana może być też z wartością zakupionych środków do produkcji rolnej w ciągu całego roku (środki ochrony roślin, nawozy, pasze…).

 

Opracował

Łukasz Kowalski

ZD Wągrowiec

Informacja Głównego Lekarza Weterynarii dotycząca uboju zwierząt na terenie gospodarstwa


Szanowni Rolnicy,

Hodowcy zwierząt gospodarskich

Mając na względzie bezpieczeństwo sanitarne kraju oraz bezwzględną konieczność dostosowania Siudo obowiązujących przepisów prawa przypominam o konieczności zgłaszania do Powiatowych Lekarzy Weterynarii zamiaru dokonania uboju zwierząt na terenie gospodarstwa w celu produkcji mięsa na użytek własny. Wzór powiadomienia jest dołączony do niniejszej ulotki.

Przypominam ponadto, że powstające przy uboju cieląt do 6 miesiąca życia, owiec i kóz uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 (SRM) powinny być przekazane do zbiornicy lub zakładu utylizacyjnego kategorii 1. Do ubocznych produktów kategorii 1 zaliczamy:

w odniesieniu do bydła do 6 miesiąca życia:

- migdałki, jelita od dwunastnicy do odbytnicy oraz krezka bydła w każdym wieku.

w odniesieniu do owiec i kóz:

- czaszka zawierająca mózg i oczy, migdałki i rdzeń kręgowy zwierząt w wieku  powyżej 12 miesięcy lub które mają stały siekacz wyrżnięty z dziąsła; oraz

- śledziona i jelito kręte zwierząt w każdym wieku.

Ponadto informuję, że przy składaniu powiadomienia o zamiarze dokonania uboju na terenie gospodarstwa cieląt, owiec i kóz będą wydawane bezpłatnie oznakowane czarne foliowe worki do przechowywania SRM.

W przypadku uboju trzody chlewnej należy pamiętać, że nie oczyszczony przewód pokarmowy powinien zostać przekazany do zakładu utylizacyjnego. W przypadku oczyszczenia przewodu pokarmowego treść jelit może służyć jako nawóz, natomiast wyczyszczone jelita stają się środkiem spożywczym i mogą być wykorzystane do produkcji żywności. Prawidłowość zagospodarowania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego powstających w trakcie uboju zwierząt na własne potrzeby w gospodarstwie będzie kontrolowana przez Inspekcję Weterynaryjną.

Główny Lekarz Weterynarii

Marek Pirsztuk

 

 

Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

I. Informacja o zamiarze przeprowadzenia uboju

Imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierzęcia:

.............................................................................................................................................

Imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo:1)

.............................................................................................................................................

Gatunek zwierząt poddawanych ubojowi:

.............................................................................................................................................

Liczba zwierząt poddawanych ubojowi:

............................................................................................................................................

Numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi:2)

.............................................................................................................................................

Miejsce uboju:

.............................................................................................................................................

Termin uboju:

.............................................................................................................................................

Imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju:

............................................................................................................................................

Inne dane, w tym numer telefonu, przekazującego powiadomienie:

.............................................................................................................................................

II. Oświadczenie o zagospodarowaniu materiału szczególnego ryzyka

Oświadczam, że pokryję koszty zagospodarowania materiału szczególnego ryzyka dokonanego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.) i rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92, z późn. zm.).

III. Informacja o zgłoszeniu mięsa do badania poubojowego

Zgłaszam do badania poubojowego mięso pozyskane / nie zgłaszam do badania poubojowego mięsa pozyskanego3) ze zwierząt poddanych ubojowi w celu produkcji mięsa na użytek własny.

.......................................................................................................

(data i podpis)

1)Dotyczy uboju zwierząt w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane.

2)Dotyczy cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec i kóz, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia.

3)Niepotrzebne skreślić.

 

Po udanym Wągrowieckim Dniu Rzepaku, który odbył się 10 czerwca przyszła kolej na Wągrowiecki Dzień Kukurydzy. Sympatycy i producenci tej rośliny na kiszonkę oraz nasiona mieli okazję spotkać się 22 września w miejscowości Żelice na polu u Pana Michała Filuta. Spotkanie to odbyło się podobnie jak poprzednia impreza dzięki współpracy Zespołu Doradczego w Wągrowcu i firmy Saaten Union Sp. z o.o. Impreza podzielona została na dwie części, z której pierwsza odbyła się na polu i rolnikom zaprezentowano 8 odmian kukurydzy na kiszonkę oraz na ziarno. W trakcie przeglądu omówione zostały walory poszczególnych odmian a także zabiegi agrotechniczne jakie zostały wykonane na plantacji. Druga część spotkania przeniesiona została do Restauracji „Jamajka" w Wągrowcu, gdzie w formie szkolenia specjalistycznego zapoznano rolników z chemiczną ochroną kukurydzy przygotowaną przez firmę BAYER. Na zakończenie po wspólnym obiedzie każdy z uczestników otrzymał materiały szkoleniowe i pamiątkowe upominki od firmy Saaten Union Sp. z o.o. i firmy BAYER.

Łukasz Kowalski
WODR w Poznaniu
ZD Wągrowiec