Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

W dniu 12 czerwca 2017r odbyło się w Nowej Wsi Książęcej szkolenie rolników na temat wykorzystania N-Testera jako innowacyjnej metody w ustalaniu optymalnej dawki azotu w nawożeniu zbóż. W gospodarstwie Pana Jacka Tyca uprawia się zboża w tym pszenicę ozimą odmiany Golem. Oprócz standardowego nawożenia mineralnego rolnik drugi sezon zastosował ,celem wzbogacenia gleby i poprawienia jakości kompleksu sorpcyjnego i próchnicy glebowej , preparat Humus Actiw w dawce 40 l/ha w trzech dawkach /jesienią1/2 dawki, oraz wiosną po ruszeniu wegetacji 1/4 i na liść flagowy 1/4/. Przy pomocy N-Testera na podstawie analizy pobranych prób z liścia flagowego rolnik jest w stanie dokładnie określić stopień zapotrzebowania roślin na azot i precyzyjnie określić, na podstawie wskazań N-Testera wysokość końcowej dawki azotu. Ma to wpływ na optymalizację kosztów uprawy. Po wykładzie przeprowadzonym przez Lidię Spychalską z WODR- Marszew oraz Stanisława Żary z PZDR Kępno rolnicy dyskutowali na tematy produkcyjne zadając liczne pytania głównie w temacie szkolenia. Następnie uczestnicy szkolenia przejechali na pole pana Jacka Tyca gdzie odbył się praktyczny pokaz i pobrania prób N-Testerem na polu pszenicy ozimej celem ustalenia ewentualnej potrzeby i wysokości zasilenia zboża azotem. Z pola demonstracyjnego pobrane zostały również wcześniej próby glebowe z których laboratoryjnie ustalona zostanie zasobność siedliska. Po żniwach przeprowadzona zostanie dokładna analiza wysokości plonu z uwzględnieniem zastosowanej technologii uprawy, nawożenia i ochrony roślin pod względem siedliskowym i ekonomicznym.

Pokaz N-Testera w Nowej Wsi Książęcej, gmina Bralin, powiat kępiński

Opracowanie i zdjęcia: Stanisław Żary (starszy doradca) WODR POZNAŃ, PZDR w powiecie kępińskim

 

Energia odnawialna to z definicji energia, której źródła same się odnawiają, a więc nie ulegają wyczerpaniu. Jest to również energia ekologiczna, nie szkodząca środowisku naturalnemu. Do energii odnawialnej (OZE Odnawialne Źródła Energii) zaliczmy:

  1. Energię słoneczną
  2. Energię wiatrową
  3. Energię wodną (spadku wód, przypływów i odpływów morskich, różnicy temperatur wody)
  4. Energię geotermalną
  5. Energię z biomasy
  6. Biopaliwa.

Energia słoneczna jest to najważniejsza energia odnawialna, można ją bezpośrednio pozyskać jako energię cieplną przy pomocy kolektorów słonecznych, bądź jako energię elektryczną przy pomocy kolektorów fotowoltaicznych. Energia słoneczna ma pośredni wpływ na odnawianie się energii biomasy (fotosynteza), kumulowanie się energii w wierzchniej masie Ziemi, wodach. Współcześnie energię słoneczną wykorzystuje się do podgrzewania wody użytkowej przy pomocy kolektorów słonecznych oraz do wytwarzania prądu elektrycznego instalując kolektory fotowoltaiczne. W ostatnich latach pojawiło się wiele kolektorów słonecznych na dachach prywatnych posesji w celu podgrzewania wody do celów bytowych i gospodarczych. Imponującą baterię kolektorów słonecznych zainstalowano na potrzeby kępińskiego szpitala.  

Kolektory słoneczne zainstalowane na hotelu i kępińskim szpitalu - Zdjęcia: Archiwum własne autora

 

Bacznie obserwując instalacje na dachach można zauważyć ogniwa fotowoltaiczne. Zainstalowane panele fotowoltaiczne na jednym z budynków w Kępnie mają moc 10 tysięcy watów.  

Panele fotowoltaiczne na jednym z budynków w Kępnie - Zdjęcia: Archiwum własne autora

Miejscowi pszczelarze od dawna po dzień dzisiejszy wykorzystują energię promieni słonecznych do topienia wosku.  

                                                                                                                               

 Słoneczna topiarka wosku pszczelego - zdjęcie http://pasieka-pod-lasem.blog.onet.pl/ksiega-gosci/

W przeszłości energia wiatrowa była wykorzystywana na terenie naszego powiatu do mielenia ziarna w młynach wiatrowych (wiatrakach). Energię wiatru wykorzystywano również do pompowania wody ze studni do zbiorników, która następnie rurami była dostarczana do domów do celów spożywczych i socjalnych. Takie rozwiązanie miało miejsce w miejscowości Rzetnia w gminie Kępno.  

   Górka Wiatrakowa w Kępnie - Zdjęcie: www.kepnosocjum.pl

 

Energia wodna. Powiat kępiński położony jest na nizinie, przez który przepływają niewielkie rzeki, szerokość ich koryta i spadki terenu są niewielkie, a co za tym idzie nie mają większego znaczenia w pozyskiwaniu energii odnawialnej. Ale w przeszłości energia wodna była wykorzystywana do napędzania młynów wodnych. O wykorzystaniu energii wodnej do napędzania urządzeń młyńskich lub pił tartacznych świadczą nazwy ulic np. ulica Grobla w Kępnie, Młyńska w Baranowie, przez którą przepływa rzeka Janica, czy nazwy miejscowości jak: Piła Młyn w gminie Trzcinica, Grobla Młyn, Łysy Młyn w gminie Łęka Opatowska, Piła gmina Kępno. W miejscowościach tych można jeszcze spotkać budynki lub ich fragmenty świadczące o istnieniu w przeszłości młynów napędzanych wodą. 

                                                                                    

                                                                                                  

Rudniczysko - młyn wodny dawniej i dziś - Zdj.:www.kepnosocjum.pl                                                                                                    Młyn wodny później parowy w Kępnie (dzisiejsza ul. Grobla) - Zdj.:www.kepnosocjum.pl

Wiele młynów wodnych w okresie międzywojennym było wyposażonych w generatory prądu, dostarczając energię elektryczną do pobliskich budynków. Energia geotermalna. Pompy ciepła to urządzenia, które czerpią energię głównie z gruntu – czyli niejako wnętrza Ziemi, dlatego pod tym względem można zaliczyć je do urządzeń wykorzystujących energię geotermalną. Pompa ciepła jest to urządzenie, które pobiera niskotemperaturową energię z otoczenia, którym może być grunt, woda lub powietrze, lub ciepło odpadowe, a następnie podnosi jej potencjał na wyższy poziom temperatury dzięki dodatkowej energii doprowadzonej z zewnątrz. We wnętrzu Ziemi, poniżej linii zamarzania panuje względnie stała temperatura, zimą wyższa, latem niższa niż na powierzchni ziemi. Fakt ten pozwala funkcjonować pompom ciepła, które w zimie transmitują ciepło z wnętrza ziemi do wnętrza budynków, a w lecie w odwrotnym kierunku: z wnętrza budynków do wnętrza ziemi. Jako źródła ciepła wykorzystują przy tym wody powierzchniowe i podziemne, grunt lub powietrze atmosferyczne. W powiecie kępińskim pierwszą pompę ciepła zamontowano w nowobudowanej szkole w Łęce Mroczeńskiej w gminie Baranów w 1998 roku. Była to pierwsza tego typu instalacja grzewcza w ówczesnym województwie kaliskim i jedna z pierwszych w Wielkopolsce.                                                                  

Pompa ciepła w szkole w Łęce Mroczeńskiej 1998 r.

W chwili obecnej przy pomocy pomp ciepła są ogrzewane kolejne obiekty publiczne jak: sala gimnastyczna w Gimnazjum w Mroczeniu, Przedszkole w Mroczeniu w gminie Baranów, Gimnazjum i Szkoła Podstawowa w Bralinie gmina Bralin. Kilka pomp ciepła jest zainstalowanych w budynkach jednorodzinnych na terenie powiatu kępińskiego. W wielu budynkach użyteczności publicznej, instalacja wentylacyjna jest wyposażona w urządzenie – rekuperator, do odzysku ciepła z powietrza wywiewnego z budynku. Proces ten nazywa się rekuperacją. Energia z biomasy. Biomasa – oznacza ulegającą biodegradacji frakcję produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej, leśnej i powiązanych gałęzi przemysłu, a także biogazy i ulegającą biodegradacji frakcję odpadów przemysłowych i komunalnych. Poprzez fotosyntezę energia słoneczna jest akumulowana w biomasie, początkowo organizmów roślinnych, później w łańcuchu pokarmowym także zwierzęcych. Energię zawartą w biomasie można wykorzystać dla celów człowieka. Polega to na przetwarzaniu na inne formy energii poprzez spalanie biomasy lub spalanie produktów jej rozkładu. W wyniku spalania uzyskuje się ciepło, które może być przetworzone na inne rodzaje energii, np. energię elektryczną.  

Wierzba energetyczna uprawiana w miejscowości Ludwiczyn. Po lewej zrębki wierzby poddane procesowi suszenia - Zdjęcia: Archiwum własne autora

W powiecie kępińskim można zaobserwować plantacje wierzby energetycznej, której uprawę upowszechniano na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Zbiorem i dalszą dystrybucją miała zajmować się wyspecjalizowana firma usługowa. Dziś w krajobrazie powiatu kępińskiego widoczne są plantacje wierzby energetycznej, a tylko z niektórych pozyskuje się biomasę na cele energetyczne. Z niektórych plantacji pozyskane drewno wierzby jest rozdrabniane na zrębki, następnie wysuszone i w takiej formie przeznaczone do opalania pomieszczeń. Drewno opałowe to kolejny przykład zastosowania biomasy jako energii odnawialnej. W powiecie kępińskim szczególnie w ostatnich latach można zaobserwować zastosowania drewna jako paliwa do pieców CO i do ogrzewania mieszkań przy pomocy kominków. Pojawiły się również wyspecjalizowane firmy oferujące drewno kominkowe. Słoma jako paliwo energetyczne jest wykorzystywana do ogrzewania budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej oraz jako źródło ciepła w dosuszaniu ziarna zbóż. W elektrowniach węglowych dodatek słomy w formie brykietów stanowi część paliwa odnawialnego. Słoma – wg "Małej Encyklopedii Rolniczej" to dojrzałe lub wysuszone źdźbła roślin zbożowych, określenia tego używa się również w stosunku do wysuszonych roślin strączkowych, lnu, rzepaku. Słoma charakteryzuje się dużą zawartością suchej masy do 85%, jest używana w rolnictwie głównie jako pasza i podściółka. Do celów energetycznych używa się nadwyżki. Określa się, że w Polsce produkuje się 26 – 30 mln ton słomy rocznie, a około 10 mln ton nie znajduje zastosowania w rolnictwie. Zagospodarowanie nadwyżek do celów energetycznych pozwala uniknąć spalania słomy na polach po zbiorze zbóż, co przy nosi ogromne straty i zniszczenia ekologiczne.  

Składowisko słomy i zbiornik buforowy do kumulowania ciepła w kompleksie konferencyjnym z restauracją i bazą hotelową w Siemianicach - Zdj.: Archiwum własne autora

Piec opalany słomą zasilający suszarnię zboża w miejscowości Mnichowice - Zdjęcia: Archiwum własne autora

Opracowanie: Jan Sarnowski i Stanisław Żary WODR, PZDR w powiecie kępińskim

Zwiększająca się produkcja młodego bydła opasowego na terenie powiatu kępińskiego w rejonach o niskim udziale łąk i pastwisk w strukturze użytków rolnych zmusza rolników do sporządzania kiszonek z roślin zbożowych lub mieszanek strączkowo –zbożowych, .tzw .GPS . Nazwa pochodzi od niem . Ganzpflanze Pflanze Silage- kiszonki z całych roślin . Rośliny zbożowe, zwłaszcza w mieszance z roślinami strączkowymi, uprawiane na GPS, wpływają korzystnie na strukturę i żyzność gleby. Uprawa ich nie wymaga wysokich dawek nawozów ,w przeciwieństwie do kukurydzy i nie ma konieczności stosowania herbicydów .Uprawa kukurydzy w monokulturze na tym samym polu przyczynia się do gromadzenia w glebie pozostałości środków ochrony roślin, co wpływa negatywnie na stan środowiska naturalnego. Do produkcji kiszonek(GPS-ów) z całych roślin zbożowych nadają się głównie zboża jare w czystym siewie i w mieszance z roślinami strączkowymi : wyka, peluszka ,łubin ,seradela. Rolnicy najczęściej wysiewają mieszankę w następującym składzie (kg/ha):owies 110,jęczmień 90,łubin słodki 20,peluszka 30 (razem 250 kg/ha).Najlepsze plony mieszanek strączkowo-zbożowych uzyskuje się na glebach średnio zwięzłych zasobnych w wapń i dobrze utrzymujących wilgoć, są to gleby III i IV klasy. Zalecane jest przedsiewne nawożenie mineralne w wysokości : 80 kg azotu, fosforu 40 kg i 80-100 kg potasu w czystym składniku na 1 ha. W razie potrzeby należy stosować chemiczną ochronę roślin. Optymalny termin zbioru należy określić biorąc pod uwagę najwyższą wartość pokarmową a zwłaszcza wysoka koncentrację składników energetycznych w wszystkich częściach roślin i okres przydatności mieszanki do zakiszania. Za optymalny termin koszenia mieszanki przyjmuje się okres którym zawartość suchej masy w całych roślinach mieści się w przedziale 30-40 %. Przypada to na okres końcowej dojrzałości mlecznej i początek dojrzałości woskowej ziarna. Praktycznie przyjmuje się okres ,w którym ze zgniecionego ziarna już nie wytryskuje jego zawartość ,lecz samo ziarno nie osiągnęło jeszcze pełnej dojrzałości . w tym samym czasie ziarni strączkowych (grochu ,łubinu) powinno być w stadium dojrzałości woskowej- strąki i dolne części łodyg zaczynają żółknąć ,a nasiona są jeszcze miękkie. Należy je wówczas skosić, a następnie podsuszyć, tak aby osiągnęły co najmniej 30 % suchej masy, Nie należy przetrzymywać zbyt długo zielonek na pniu celem uzyskania w nich mniejszej zawartości suchej masy ,ponieważ łodygi drewnieją i podlegają procesowi lignifikacji (zdrewnienie ścian komórkowych ). Przy sprzęcie roślin w stadium dojrzałości mleczno-woskowej ziarna plon zielonki wynosi 21-23 t/ha (7-8 t/ha suchej masy). W warunkach sprzyjającej pogody na drugi dzień po jednorazowym przetrząśnięciu przewiędnięta zielonka jest prasowana w cylindryczne bele i owijana folią. Bele z GPS-em należy składować w miejscu możliwie najmniej dostępnym dla gryzoni .Zebrany materiał nadaje się do skarmiania po upływie 6 tygodni od zakiszania. Kiszonka dobrej jakości powinna mieć jasnozieloną barwę z zachowaną wyjściową strukturą roślin, optymalną wilgotnością(30-35% suchej masy), umiarkowana kwasowością. Prawidłowo sporządzona kiszonka mieszanek zbożowych z strączkowymi charakteryzuje się dużą smakowitością i ma dobrą strukturę, zawiera ok 30 % suchej masy, ok 8-11% białka ( 80-100g/kg) w suchej masie i ok 26-28%włókna. W porównaniu z typową kiszonka z całych roślin kukurydzy charakteryzuje się wyższa zawartością białka i niższa o ok 10-15% koncentracja energii. Dobra kiszonka ma niewiele niższą wartość pokarmową od kiszonki z kukurydzy, można ją stosować w żywieniu zarówno krów mlecznych, opasów i cieląt .Przygotowanie kiszonek typu GPS jest łatwiejsze, nie wymaga wysoce specjalistycznego sprzętu, wystarcza typowy sprzęt do sporządzania sianokiszonek z traw. Ponadto po zbiorze kiszonek można zasiać dodatkowy poplon złożony z zbóż jarych i strączkowych i uzyskać przy sprzyjających warunkach pogodowych dość przyzwoity plon zielonek.  

             

Jak co roku, kiedy na polach zima ustępuje, a rolnicy zaczynają powoli przygotowania do kolejnego sezonu odbywa się Walne Zebranie Stowarzyszenia Producentów Rolnych Gminy Baranów. Tegoroczne spotkanie Zarząd Stowarzyszenia, w składzie: Roman Taborski – prezes, Stanisław Kulak – wiceprezes, Jerzy Florczak – skarbnik, oraz Marian Latusek - członek, zorganizował 22 lutego w Motelu ES Baranów.

Jak podkreślał w swoim sprawozdaniu z działalności Prezes Pan Roman Taborski „Stowarzyszenie obecnie liczy 73 członków i jest to największa organizacja skupiająca rolników z powiatu kępińskiego. Stowarzyszenie to funkcjonuje od 2000 roku. Przez te lata staraliśmy się wspólnie stawiać czoła problemom z jakimi boryka się nasze rolnictwo a było i jest ich niemało”. Głównymi działaniami jakimi zajmuje się Stowarzyszenie Producentów Rolnych Gminy Baranów jest zaopatrzenie swoich członków w środki do produkcji rolnej. Bardzo owocna współpraca z firmą Agro-Efekt przynosi korzyści obydwu stronom. Zorganizowanie wspólnych zakupów a co za tym idzie zakup większych partii środków do produkcji pozwala na uzyskanie korzystniejszych cen oraz ułatwia logistykę dystrybucji – podkreślają zgodnie członkowie Zarządu. Również w tym roku przedstawiciel firmy Agro Efekt Pan Marek Duda przedstawił zebranym najnowszą ofertę handlową, która cieszyła się sporym zainteresowaniem. Niemniej ważnym elementem działalności jest współpraca z organizacjami okołorolniczymi. Wymienić tutaj należy przede wszystkim Powiatowy Zespół Doradztwa Rolniczego w Kępnie, BP ARiMR w Kępnie, PIORIN , KRUS czy Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Kępnie. Przedstawiciele tych instytucji co roku są mile witani na spotkaniu. W tym roku również nie zawiedli. Jak podkreśla Pani Wioletta Szkopek Kierownik Powiatowego Zespołu Doradczego „współpraca uskłada się bardzo dobrze… zawsze staramy się słuchać rolników i wychodzić naprzeciw ich oczekiwaniom. Takie spotkania są doskonałą okazją do tego.” Zarząd Stowarzyszenia może pochwalić się kilkunastoletnim dorobkiem. Doświadczenie i współpraca Członków Zarządu to podstawa działalności. Zarząd cieszy się sporym zaufaniem członków. W niemal niezmiennym składzie funkcjonuje od samego początku. Te siedemnaście lat to olbrzymie doświadczenie, które procentuje. Jak wynika ze sprawozdania finansowego przedstawionego przez Skarbnika Pana Jerzego Florczaka rok 2016 zamknął się dodatnim wynikiem finansowym. To ważne i cieszy bo jak wiadomo nie da się funkcjonować nie mając zaplecza finansowego. Grupy nieformalne są popularną formą współpracy rolników. Wiadomo, że często łatwiej jest coś zrobić we współpracy z innymi ludźmi. Rolnicy pożyczają sobie zatem wzajemnie maszyny, czy wymieniają między sobą usługi. Czasami okazuje się, że można taniej kupić np. nawozy, ale trzeba "wziąć" większą ilość – rolnicy umawiają się wtedy, że kupią je razem. Taka forma współpracy ma długą tradycję i jest atrakcyjna - nie trzeba jej rejestrować, nie ma żadnej biurokracji - tak nie lubianej nie tylko na wsi. Jednakże coraz częściej docierają do nas głosy o chęci zmierzania do formalizacji działania grupy. Rolnicy dostrzegają korzyści nie tylko we wspólnym zaopatrywaniu ale również sprzedaży a formalizacja grupy sprawi, że będą dobrym, stabilnym i pewnym partnerem dla potencjalnych kontrahentów.

Paweł Stasiak PZDR w powiecie kępińskim

06 marca 2017

Czas szkoleń

14 lutego 2017 r. w Bralinie w świetlicy „Florian” odbyły się 2 szkolenia specjalistyczne dla rolników z terenu gminy Bralin. Pierwszy wykład przeprowadziła Pani Jolanta Szczepańska - gł. specjalista ds. ROW. Temat szkolenia to: Działania PROW 2014-2020 dla przedsiębiorczości, turystyki wiejskiej i agroturystyki. Szczegółowo omówiono poddziałanie 6.2 Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich. Nabór wniosków zostanie przeprowadzony w terminie od 13 marca do 11 kwietnia 2017 roku. Drugi wykład przeprowadziła Pani Jolanta Szydłowska - gł. specjalista ds. ekologii i ochrony środowiska. Temat szkolenia to: Program rolno-środowiskowo-klimatyczny w PROW na lata 2014-2020. Celem działania programu rolno-środowiskowo-klimatycznego jest promowanie praktyk przyczyniających się do zrównoważonego gospodarowania gruntami, ochrona cennych siedlisk przyrodniczych, zagrożonych gatunków ptaków, ochrona zagrożonych zasobów genetycznych roślin uprawnych i zwierząt gospodarskich oraz ochrona różnorodności krajobrazu. Największym zainteresowaniem rolników cieszyły się pakiety: 1. Rolnictwo zrównoważone i 2. Ochrona gleb i wód.

Ewa Pazek – WODR, PZDR w powiecie kępińskim

27 lutego 2017 r. w godzinach przedpołudniowych w Sali Domu Katolickiego przy Parafii św. Marcina w Kępnie odbyła się konferencja powiatowa pod patronatem Wojewody Wielkopolskiego w ramach cyklu spotkań z rolnikami i mieszkańcami obszarów wiejskich pt. „Wspólnie dla wielkopolskiej wsi”. W spotkaniu wzięli udział rolnicy, mieszkańcy obszarów wiejskich, doradcy rolniczy, pracownicy KRUS, pracownicy ARiMR, przedstawiciele samorządów lokalnych, a także posłowie. Konferencja wzbudziła ogromne zainteresowanie z uwagi na fakt, że w jednym miejscu doszło do spotkania sześciu instytucji, działających na rzecz rolnictwa, takich jak: Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Rolniczego, Powiatowy Inspektorat Weterynarii, Agencja Rynku Rolnego i Agencja Nieruchomości Rolnych. Te dwie ostatnie instytucje od 1 września 2017 r. mają zostać połączone w (KOWR) Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa. Spotkanie posłużyło omówieniu bieżących spraw i problemów w rolnictwie m.in.: uruchomieniu funduszy unijnych w ramach PROW 2014-2020, bieżących mechanizmów dopłat do materiału siewnego, zmian w kryteriach ocen i punktacji przetargów pisemnych z ANR, działalności prewencyjnej i rehabilitacyjnej KRUS, zmian w ubezpieczeniach społecznych rolników, funkcjonowania sieci ośrodków doradztwa rolniczego i ich kompetencji. Najwięcej czasu poświęcono aktualnej sytuacji związanej z afrykańskim pomorem świń, wysoce zjadliwej grypie ptasiej a także zagadnieniom rolniczego handlu detalicznego, co zostało szczegółowo omówione przez przedstawicieli Powiatowego Inspektoratu Weterynarii. Nie zabrakło również wielu problemowych pytań zadawanych przez rolników dotyczących m.in.: strat powodowanych przez ptactwo na plantacjach, prawa łowieckiego, krótkich terminów poprawek do ARiMR.

Z roku na rok rolnicy z powiatu kępińskiego, jak i z całej Polski masowo korzystają z dopłat do kwalifikowanego materiału siewnego. Według zapowiedzi również w przyszłym 2017 roku będzie można składać takie wnioski.

● Termin składania wniosków od 15 stycznia do 25 czerwca danego roku kalendarzowego (2017)

● Stawka dopłat jest corocznie – do 30 września – określana przez Radę Ministrów

● Faktury zakupu za okres od 15 lipca 2016 do 15 czerwca 2017

● Gatunki roślin uprawnych objęte dopłatami :

● Minimalne ilości wysiewu na 1 ha :

Źródło: ARR (broszura), MRiRW

 

Od kwietnia 2013 roku w systemie eWODR Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego działa kilkadziesiąt stacji agrometeorologicznych na terenie województwa, które pomagają rolnikom w podejmowaniu trafnych decyzji przy ochronie roślin a także służą jako baza do badań naukowych naszego ośrodka. Każda taka stacja ( elektroniczna ) dokonuje pomiarów: temperatury powietrza na wysokości 2 m, wilgotności względnej powietrza, sumy opadów, ciśnienia atmosferycznego, prędkości i kierunku wiatru oraz punktu rosy. Aktualizacja danych w systemie następuje co 1 godzinę, dodatkowo możemy generować raporty: godzinowe, dobowe, miesięczne i roczne. Podsumowując blisko cztery lata działania polowej stacji meteorologicznej na naszym terenie w Mnichowicach należy podkreślić, że dane o sumach opadów w poszczególnych miesiącach i latach są dość zaskakujące i jak widać w wersji tabelarycznej mocno zróżnicowane, pomijając fakt, że w cyklu rocznym najniższe opady występują w styczniu a najwyższe w lipcu. Począwszy od 2013 roku mamy do czynienia z okresowym niedoborem opadów w porze intensywnego wzrostu roślin uprawnych, choć występują miesiące, gdzie normy miesięczne w kilku przypadkach zostały przekroczone. Jeśli chodzi o 2013 rok bardzo suchy okazał się kwiecień, lipiec i październik, natomiast wybitnie wilgotny maj i czerwiec. W 2014 roku bardzo suchy był luty, marzec i listopad, pozostałe miesiące w normie wieloletniej lub nieco odbiegały. W 2015 roku prawie wszystkie miesiące zapisały się pod znakiem znacznego niedoboru opadów, co skutkowało wystąpieniem suszy w całym powiecie kępińskim i jej szacowanie przez gminne komisje klęskowe. Opady zbliżone do normy wieloletniej wystąpiły jedynie w styczniu i we wrześniu ( poza głównym okresem wegetacji). W obecnym 2016 roku bardzo suche okazały się miesiące: styczeń, maj, sierpień i wrzesień, co dało się we znaki niektórym plantacjom roślin uprawnych, jednak klęski suszy na terenie naszego powiatu nie ogłoszono, ponieważ sytuację ratowały lokalne, punktowe opady pochodzenia burzowego. Jeśli chodzi o pozostałe miesiące to opady oscylowały w normie wieloletniej dla naszego regionu (krańce Południowej Wielkopolski). Przy dokonywaniu analizy miesięcznych i rocznych sum opadów często nie bierze się pod uwagę rozłożenia opadów w czasie. Dla przykładu można podać, że na jedną miejscowość w ciągu 1 godziny spada 30 mm i więcej opadu, a w innej miejscowości opady są równomiernie rozłożone np. 6 dób opadowych po ok. 5 mm, przez co woda jest racjonalnie wykorzystana przez rośliny, a spływ powierzchniowy ograniczony. Dlatego wydaje się, iż sumy opadów za określony sezon np. miesiąc czy kwartał nie odzwierciedlają stanu faktycznego i kondycji roślin na danej plantacji tj. faktu wystąpienia suszy lub jej braku.